دوزندگی، عمل اتصال تکه ای از یک پارچه به تکه ای دیگر بوسیله بخیه زدن با سوزن و نخ میباشد. در حال حاضر این عمل موضوع ساده ای بنظر میرسد. ولی این عمل،در حقیقت، یکی از اولین پشرفتهای بشر بوده است.

در ادامه ی مطلب با ما همراه باشید...

قبل از رواج سوزن، مردم با پیچیدن پوست حیوانات به دور بدن، خود را میپوشاندند. ولی با پیشرفت تمدن، بشر نیاز به دوختن پارچه ها به یکدیگر را احساس کرد و بنابراین سوزن از همان بدو قدیمی ترین تمدن ها ایجاد شد. سوزن های اولیه ای که کشف شده اند از استخوان پرندگان، ماهی و برنز ساخته شده بودند.

در مصر باستان، نه تنها سوزن و نخ وجود داشته، بلکه قادر به نقش اندازی نیز بوده اند و بیش از سه هزار سال پیش هندوها در هند یاد گرفته بودند که چگونه آنچه را که ما امروزه لباس دوخته مینامیم، بریده و جور کرده و بدوزند. در طی قرون وسطی لباس ها خیلی ساده بودند و به وسیله بانوی خانه و خدمتکارانش تهیه میشدند. بعدها وقتی پوشیدن لباس جنبه تجمل پیدا کرد، لازم بود از بخیه های محکمتر، ظریف تر و بیشتری استفاده شود، زیرا لباسها باید به دقت متناسب بدن باشند. البته عمل دوزندگی کاملاً به وسیله دست انجام میشد. دختران کوچک از بچگی این کار را یاد میگرفتند و از هر زن جوانی انتظار میرفت که خوب خیاطی کند.